อาจจะเป็นครั้งแรกที่เราทะเลาะและงอนกันข้ามวันจนมาถึงวันเกิด..และภาวนาว่าให้เป็นครั้งสุดท้ายเถิด
เป็นธรรมดาที่คนสองคนมาอยู่ด้วยกัน ย่อมมีทะเลาะ มีปากเสียง มีกระทบกระทั่ง
เป็นธรรมดาที่ผู้ชายต้องเป็นฝ่ายผิดเสมอ .. ยอมรับและปฏิบัติมาตลอด

แต่มันเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินที่ต้องทะเลาะ ทะเลาะกันง่าย..แต่ทำไมง้อกันยาก
อารมณ์ที่แสดงออกมาตอนไปง้อ..ทำให้ยากยอมรับ ถึงแม้จะทำใจไว้แล้วก็ตาม

แต่เอาเถิด..เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว มีอะไรก็ต้องผ่านมันไปให้ได้
เราเองต้องปรับปรุงอีกเยอะแยะมากมาย เพื่อที่จะไม่ให้มันเกิดเรื่องแบบนี้อีก

วันนี้เป็นวันเกิดแม่นก..ไม่น่าจะมีเรื่องแบบนี้ แต่ถึงจะไม่สามารถพูดต่อหน้าได้ อย่างน้อยก็ขออวยพรผ่านตัวหนังสือนี้ก็แล้วกัน

หลายปีที่เรารักกันมา ..ตัดเรื่องทะเลาะ เรื่องงอนกันออกไป ก็ยังถือว่าเวลาแห่งความรักและเวลาแห่งความสุขยังมีมากกว่าอยู่ดี แม้มันจะบั่นทอนไปบ้าง แต่ถ้าถือว่ามันเป็นรสชาติแห่งความรักและเป็นบทพิสูจน์ความรัก
ก็นับว่าเป็นรสชาติและบทพิสูจน์ที่มีค่า..

แม้จะอย่างไรเค้าก็ยังรักและอยากอยู่กับแม่นกเสมอและตลอดไป

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะที่รัก

รักเสมอ